Vestmannaeyjar! – Þar sem hjartað slær…! (Nederlandse versie)

Vestmannaeyjar! – Þar sem hjartað slær…! (Nederlandse versie)

I normally write my stories in English, but this is a one-off exception. It has become my most popular story by far. I wrote it in January as a public note on my own Facebook page, and it received a lot of heartwarming response. I’ve been asked by several people if I could write it in Dutch too. So here it is – op speciaal verzoek nu ook in het Nederlands 😉

Vanaf het moment dat ik de Vestmannaeyjar eilanden aan de horizon zag lonken, tijdens mijn eerste korte trip naar IJsland, werd ik overvallen door een onweerstaanbare drang. Het was als een soort van onverklaarbare natuurkracht; ik moest er gewoon heen.

Vestmannaeyjar shimmering in the distance

Vestmannaeyjar glinsterend als een fata morgana aan de horizon. De mysterieuze mistflarden rond het eiland links (Elliðaey) worden in het IJslands ‘dalalæða‘ genoemd – een bijzonder en spectacular natuurverschijnsel!

Aankomst op Vestmannaeyjar

In augustus 2007 ging ik terug naar IJsland en had ik meer tijd om op ontdekkingstocht te gaan. Die eilanden waren de eerste bestemming op mijn route. De ferrytrip alleen al is adembenemend. Je vaart de haven van Heimaey binnen door een nauwe opening, met een brokkelige keten van steile knoesten aan de ene kant en een ontzagwekkend veld van gestold lava aan de andere kant. Maar op deze reis kwam ik met een klein vliegtuigje vanaf Reykjavík domestic airport aanwaaien. De vlucht naar Vestmannaeyjar is een van de meest spectaculaire die je je kunt voorstellen. Je cirkelt met scherpe bochten over de steil uit zee oprijzende knoesten en daalt daarna snel af naar de korte landingsbaan, waar het vliegtuig nog even flink moet afremmen voordat de boel eindigt aan de rand van de zee.

Bizarre knoestigheid.

Bizarre knoestigheid.

Ik voelde meteen dat dit een van die plaatsen was waar ik naar terug zou willen.

En dat dit ook niet de laatste keer was zijn dat ik naar Vestmannaeyjar ging. Het is er onvoorstelbaar mooi. Ik was in een constante staat van ‘natural high’, en de belachelijke glimlach die het veroorzaakte kreeg ik tijdens de twee dagen die ik er door bracht niet van mijn gezicht.

Gevormd door vulkanische oprispingen

De eilanden zijn zo’n 12.000 jaar geleden opgeborreld uit zee in een serie van vulkanische uitbarstingen vanuit de hotspot die er onder ligt, en met onregelmatige intervallen voor nieuwe toevoegingen zorgt. In 1963 verscheen Surtsey, een nieuw eiland, op spectaculaire wijze aan de horizon tijdens een vier jaar durende eruptie vanaf de zeebodem. En in 1973 barstte een grasveld op Heimaey plotseling vanuit het niets uit, en werd er een compleet nieuwe berg opgehoest. Het dampte her en der nog steeds na toen ik in de krater stond. Het uitzicht vanaf de top van de Eldfell was een van de meest spectaculaire die ik ooit gezien had.

Vestmannaeyjar

De camera kan het niet allemaal bevatten. Het is aan alle kanten spectaculair!

Het Eiland Festival

Tijdens deze reis hoorde ik voor het eerst van het muziekfestival dat net een paar weken daarvoor was gehouden. Ik had een boottocht rond het eiland gemaakt. De kapitein (die zijn gasten onderweg ook nog trakteerde op een saxofoon solo in een van de zeegrotten, om de schitterende akoestiek te demonstreren) vertelde er enthousiaste verhalen over. En leerde me de uitspraak van dat ingewikkelde woord dat de naam van het festival is. Þjóðhátíð. En van het feestweekend waarin het wordt gehouden: Verslunarmannahelgi. Het is het weekend voor de eerste maandag in augustus.

Dus that was it: ik moest terug. Ik moest dat geweldige festival zien en meemaken. Verslunarmannahelgi Þjóðhátíð Vestmannaeyja. Tegen de tijd dat ik vertrok kon ik de hele riedel vloeiend uitspreken.

Essentiële onderdelen

Ik was serieus van plan om het jaar daarop te gaan, in augustus 2008. Maar uiteindelijk kwam het er niet van, en ging ik pas in juni 2014 weer naar IJsland. Ik had een van mijn vrienden opgepookt om mee te gaan, en er waren 2 plaatsen die voor mij in ieder geval in het reisschema moesten zitten.

  1. – De Fimmvörðuháls wandelroute over Eyjafjallajökull
  2. – Vestmannaeyjar!

De rest was optioneel en flexibel, en zou hoe dan ook niet teleurstellen.

Er is natuurlijk geen Þjóðhátíð in juni, maar tegen die tijd was mijn liefde voor IJsland, die jarenlang onder de oppervlakte had gesluimerd, op grootschalige wijze opnieuw ontvlamd.

Vestmannaeyjar

Uitgestrekte lupinevelden, met de Eldfell en Helgafell vulkanen op de achtergrond.

IJslandse muziek

Weer thuis kwam ik ‘bij toeval’ allerlei IJslandse muziek tegen op YouTube. Ik was al fan van Sigur Rós, sterker nog: zij waren de reden dat ik in een spontane opwelling voor het eerst naar IJsland ging. En ik ontdekte het ene geweldige nummer en de ene geweldige band na de andere. Toen verscheen er een suggestie met een clip van Þjóðhátíð 2012 – een nummer met de illustere titel ‘Þar sem hjartað slær’.

Natuurlijk klikte ik er op… Het was de eerste keer dat ik echt beelden zag van het festival. Er stonden overal mensen op de hellingen van de Herjólfsdalur vallei, genietend van de muziek, met vuurwerk en kampvuren. De melodie van het nummer sprak me ook aan. En na 3 minuten werd ik er echt door gegrepen. Toen het dramatische hoogtepunt zich ontvouwde. De complete bergwand werd in vuur en vlam gezet, met een rij van vlammen over de hele lengte van de vallei. Er leek geen einde aan te komen!

Op dat moment moet ik er uit hebben gezien als die verbijsterde smiley, met uitpuilende ogen en een verbluft openvallende mond. Ik was totaal & compleet overdonderd door het geheel.

Het sprak rechtstreeks tot mijn vulkanische kern 😉

De officiële Þjóðhátíð site beschreef hoe op zondagavond, de laatste dag van het festival, mensen zich verzamelen op de hellingen van Herjólfsdalur om mee te zingen met IJslandse folkliedjes. ‘Als middernacht nadert wordt de atmosfeer opgestuwd tot iets onbeschrijfelijks, en bereikt het hoogtepunt als de vallei oplaait in een visueel spektakel, een uitbarsting van rode fakkels die de vulkanische vlammen van het eiland symboliseren’.

Daarna zag ik een andere clip – ook uit 2012 – gefilmd door iemand die er met zijn mobiele telefoon middenin stond, waar dit in volle glorie te zien en te horen was. Een hele vallei met duizenden mensen, uit volle borst meebrullend met ‘Lífið er yndislegt’ – ook een prachtig nummer.

Ik was definitief van mijn sokken geblazen. Hier moest & zou ik naar toe. Ik wilde dit met eigen ogen aanschouwen, en mezelf onderdompelen in die geweldige sfeer.

Afgelopen jaar had ik eindelijk de kans.

Natural high!

Eind juli 2016 heb ik de hele week rond Þjóðhátíð doorgebracht op Vestmannaeyjar, gelukzalig rondstuiterend over het eiland. Ik heb alle kletturs beklommen, en de vulkanen, en de beroemde puffin kolonie bij Stórhöfði bezocht. En zelfs een opgetogen rondje over het eiland gehold als training voor de Reykjavíkur (kwart) marathon, waar ik een paar weken later aan zou meedoen.

Het weer was glorieus en het festival was echt geweldig.

Þjóðhátíð themanummer

Ieder jaar wordt er een speciaal themanummer gemaakt voor het festival, het zogenaamde Þjóðhátíð lied. Sommige beter dan andere, maar door de jaren heen zijn er een paar epische klassiekers ontstaan en gebleven. Ze gaan allemaal over de magische atmosfeer, de euforie van Þjóðhátíð, en de schoonheid van de eilanden. En ze refereren allemaal op enig moment aan Herjólfsdal. Het lijkt een soort ongeschreven regel te zijn.

De magische vallei

Herjólfsdalur is de vallei waar het festival wordt gehouden, en het is echt een adembenemende, magische plaats. Er zijn veel spectaculaire bergen en valleien in IJsland, maar Herjólfsdalur is inderdaad niet van deze wereld. Het ziet er uit als een gigantisch natuurlijk amphitheater, met indrukwekkende aan alle kanten oprijzende knoestige hellingen. Er is iets dat niet in woorden is uit te drukken. Alsof er een onverklaarbare energie uit opborrelt.

Ik kon het zelfs van een afstand voelen, die eerste keer dat ik die eilanden als een fata morgana zag lonken aan de horizon.

Vestmannaeyjar

As I gaze upon the valley of magic, I shall fear no heights 😉

De knoestige rotsen, met brute keien die de wet van de zwaartekracht lijken te trotseren, de intimiderende pieken die steil de lucht in prijken. De manier waarop het licht langs de hellingen vloeit, en in de natuurlijke kom van de vallei valt. Iedere keer als ik het zie is het adembenemend, en gloeit mijn hart van blijdschap. Je raakt nooit uitgekeken op die uitzichten.

Vestmannaeyjar

Heimaklettur – the Home Rock.

Het ultieme Þjóðhátíð lied

En in 2012 kwam het meest epische Þjóðhátíð thema nummer van allemaal. Het beschrijft het gevoel en de sfeer als geen ander, en werd een instant klassieker. Sindsdien wordt het elk jaar live gespeeld op het hoogtepunt van het festival, op zondagavond als de bergwand om middernacht in vuur en vlam wordt gezet. Je hoort het ook overal tijdens het festival. Het is het nummer dat mijn hart veroverde.

‘Þar sem hjartað slær’, van Sverrir Bergmann en Fjallabræður.

Kveikjum eldana

Þar sem hjartað slær

We light the fires

Where the heart beats

Het heeft ook een van die schitterende subtiele woordspelingen die zo veelvuldig lijken voor te komen in het IJslands.

Í fjallasal – in the hall of mountains.

De live versie van ‘Þar sem hjartað slær’ die ze speelden nadat de fakkels waren aangestoken was overdonderend mooi. Het was zo intens dat ik letterlijk tot tranen toe geroerd was, overweldigd door gevoelens van blijdschap en euforia dat ik er eindelijk bij was om door dit alles overspoeld te worden.

Sjá, Heimaey og Herjólfsdal

Þar sem hjörtun slá í takt við allt

Where the hearts beat in tune with everything

Dat nummer is voor altijd in mijn hart verankerd.

Þjóðhátíð aardbeving

Afgelopen jaar, in 2016, had Sverrir Bergmann opnieuw de eer om het Þjóðhátíð lied te maken. Deze keer samen met Friðrik Dór en de band Albatross. Het heet ‘Ástin á sér stað’, en er zit een stukje in waarbij het publiek enthousiast mee klapt en met de voeten stampt op de tekst van het lied. Toen ze het op de zondagavond van Þjóðhátíð live speelden, werd dat echt als een kleine aardbeving geregistreerd door het meetstation in Stórhöfði, aan de andere kant van het eiland!

Het 143e jaar van Þjóðhátíð

Vestmannaeyjar

Þjóðhátíð is bij toeval ontstaan in 1874. Op het vasteland werd het 1000-jarig jubleum van IJsland gevierd, maar door barre weersomstandigheden en woeste golven konden de inwoners van Vestmannaeyjar niet overvaren om mee te doen met de festiviteiten. Dus besloten ze om in plaats daarvan maar hun eigen festival te organiseren. Sindsdien is het ieder jaar gehouden. Zelfs in 1973 – het jaar van de verwoestende uitbarsting waarbij de Eldfell werd opgehoest en het complete eiland moest evacueren – ging het door.

Ook al was het maar voor 1 dag, en bestond het publiek alleen uit degenen die waren achtergebleven om de rommel van de nasleep op te ruimen.

Groeiende rij met vlammen

Ieder jaar wordt er een nieuwe fakkel toegevoegd voor elk jaar dat het festival is gehouden. Dit jaar waren het er 143. Ik heb het persoonlijk gecheckt. Toen ik door Herjólfsdalur liep zag ik dat er om de vier palen een blaadje met een nummer hing aan het hek langs de berghelling, waar de fakkels worden aangestoken.

Die indrukwekkende rij van vlammen wordt dus steeds langer!

Sjá(umst) Heimaey og Herjólfsdal 🙂

Ástfangin ég gangi hér!

Het doorzichtige licht van de middernacht schemering.

Het doorzichtige licht van de middernacht schemering.

Mijn verhaal op de officiële Þjóðhátíð site! 🙂

Update Þjóðhátíð 2017

Dit jaar was ik dus onderdeel van de blys. Ik moest er gewoon tussen staan. Ik was nummer 36 in de rij van 144 mensen die om middernacht de boel in vuur & vlam zetten en de fakkels aansteken in Herjólfsdal, op de zondagavond van Þjóðhátíð. Het veroorzaakte een natural high dat de rest van de nacht voortduurde, zoals de kaarsen die de brekkuni verlichten nadat de fakkels zijn opgebrand.

Kveikjum eldana! Zet de boel in de fik 😀

Kveikjum eldana! Zet de boel in de fik :-D

Rij met kaarsen boven de brekkunni.

Rij met kaarsen boven de brekkunni

Uitzicht van achter de vuurlinie.

Uitzicht van achter de vuurlinie

Blysin – de complete rij met vlammen over de lengte van Herjólfsdalur.

Blysin - de complete rij met vlammen over de lengte van Herjólfsdalur

Deze schitterende video is opgenomen vlak bij waar ik stond. De complete rij met fakkels is te zien, en een vallei vol mensen die uitbundig meebrullen met ‘Þar sem hjartað slær’. Woorden schieten tekort om de overweldigende intensiteit van dit alles te beschrijven 😀

Ik heb er maar één woord voor: GeWELDIG!!

(c) Nancy Claus – Wilderness Coffee & Natural High

 

De Engelse versie is een van de top-5 blog posts van 2017.

You can read how to get to Vestmannaeyjar in this article.

Share your thoughts at the bottom of this page. Or simply press the ‘like’ button below if you enjoyed reading this post 🙂 Thank you for sharing!

Follow the Wilderness Coffee & Natural High page on Facebook for more stories and regular updates.


Meer verhalen in het Engels

The walking track to Herjólfsdalur – The Valley of Magic

First impressions of Iceland – Blown away big time!

Northern lights – Energy from out of space pouring in

The Vierdaagse of Nijmegen – Four days of long-distance trials & tribulations

Vestmannaeyjar walking tracks – The 7 best walks on Heimaey


Video’s

Ástin á sér stað – Þjóðhátíð 2016, met prachtige drone opnamen van het eiland en het festival.

 

Þar sem hjartað slær – De originele clip! inclusief die ontzagwekkende rij met vlammen!

 

Lífið er yndislegt – Een hele vallei vol mensen die uit volle borst meebrullen!


Þjóðhátíð songs

Mijn persoonlijke aanraders – de beste nummers en de klassiekers, officieel en onofficieel:

  • Þar sem hjartað slær – Sverrir Bergmann og Fjallabræður (2012)
  • Ástin á sér stað – Sverrir Bergmann, Friðrik Dór og Albatross (2016)
  • Lífið er yndislegt – Land og synir (2001)
  • Ég fer á Þjóðhátíð – FM95BLÖ (2015, unoficial)
  • Brim og boðaföll – Hreimur (2008)
  • La dolce vita – Páll Oskar (2011)
  • Stál og hnífur – Bubbi Morthens
  • Síðan hittumst við aftur – Sssól
  • Ég stend á skýi – Sssól
  • Vor í vaglaskógi – Kaleo (niet het origineel, maar dit is mijn favoriete versie)
  • Hjá þér – Sálin Hans Jóns Míns
  • Fram á nótt – Nýdönsk
  • Aldrei fór ég suður – Bubbi Morthens
  • Svört Sól – Sóldögg
  • Popplag í G-dúr – Stuðmenn

… og margir fleiri! 😉


This story on Facebook

This story on LinkedIn

Share your thoughts

%d bloggers like this: